شاید فردا

شخصت اصلی داستان همیشه یک تخته سنگ بزرگ با خودش حمل می‌کنه که تو دست و پاشه و‌ سرعتش ر‌و کم می‌کنه.
کنارش نمی‌گذاره چون بهش عادت کرده تا اینکه با کسی آشنا می‌شه که بلده چجوری باهاش همدلی کنه و تنهاش نگذاره.