پاندای بزرگ و اژدهای کوچک

دو شخصیت اصلی کتاب پاندای کوچک و اژدهای بزرگ هستند؛ اولی نماد خرد، آرامش و تجربه و دومی نماینده‌ی کنجکاوی، ترس‌ها و سؤالات وجودی. اگرچه مطالب کتاب ساده‌اند و برای هر خواننده‌ای مفهوم و قابل درک هستند، اما کتاب از منظر فلسفه‌ی ذن بودیسم مفاهیم زندگی در حال و گذشتن از وابستگی‌ها و از منظر اگزیستانسیالیسم موضوعاتی چون مسئولیت فردی و معنابخشی به زندگی را برای خواننده بازگو می‌کند. همچنین از دیدگاه فلسفه‌ی رواقی‌گری نویسنده بر مفهوم پذیرش آنچه در اختیار ماست و توان تغییر آن را نداریم و رهاکردن آنچه را که از اختیار ما خارج است پیش روی خواننده می‌آورد. نوربری از روش دیالوگ سقراطی برای بیان حقیقت استفاده کرده است. پرسش و پاسخ‌هایی که میان پاندا و اژدها شکل می‌گیرد ساختار متن را شکل داده و همین روند بیان ماجرا را در دست می‌گیرد.