هکس وود

کتاب با تکیه بر ساختار «جهان مغشوش» و روایت‌های هم‌پوشان، تجربه‌ای پدید می‌آفریند که هم زمان‌گسیخته است و هم احساسی، هم کیهانی است و هم ریشه‌دار در دغدغه‌های انسانی. نقطه کانونی این جهان ناپایدار، ملکی رازآلود به نام مزرعه هکس‌وود و دستگاه باستانی و ناشناخته‌ای موسوم به بانوهاست؛ ماشینی که احیای ناگهانی آن، واقعیت، هویت و ترتیب زمان را به‌گونه‌ای درهم می‌ریزد که مرز میان خیال و واقعیت از آغاز متزلزل به نظر می‌رسد. در مرکز روایت، دختر نوجوانی قرار دارد که به‌طور تصادفی نشانه‌هایی از این آشفتگی را می‌بیند و حس می‌کند چیزی در محیط اطرافش درست کار نمی‌کند؛ تغییراتی که ابتدا در حد الگوهای نامعمول و صداهایی گذرا ظاهر می‌شوند و سپس به شکل پدیده‌هایی گسترده‌تر رخ می‌نمایند. ورود او به هکس‌وود، دروازه‌ای به جهانی است که در آن مکان‌ها تغییر می‌کنند، زمان به حلقه‌های مبهم فرو می‌افتد و افرادی با هویت‌های ناپایدار ظاهر می‌شوند؛ جهانی که در آن هر چیز می‌تواند نسخه‌ای دیگر از خود باشد.